Jak co roku, tak i w nowym dziesięcioleciu rusza Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka. I znów – tak jak rok i dwa lata temu – słuchacze Radia Maryja szaleją z nienawiści. Przyzwyczailiśmy się, że za każdym razem przy finale WOŚP pojawiają się głosy potępiające fakt zarabiania przez Owsiaka i jego (nielicznych co prawda) współpracowników na Orkiestrze. Jest to związane zapewne z jakimś niedorzecznym przekonaniem, że filantrop musi oddać wszystko innym, samemu głodując po godzinach pracy.

Wśród przeciwników akcji rzadko jednak padają merytoryczne argumenty. Zwłaszcza na antenie toruńskiego radia. Warto jednak poświęcić trochę uwagi na lekturę tych zabawniejszych wypowiedzi:

„Nowy rok niech będzie, żeby ludzie to sobie pod uwagę wzięli i nie dawać, bo oni nawet na place kościelne wchodzą żeby się załgać no i pozbierają i od tych dzieci, od młodzieży też i każdy tak później przyklepie, przygłaska no i Owsiak sobie żyje.”

„Co z tego, że miasto dostało od WOŚP karetkę, skoro nie przyjechała na wezwanie i przez to zmarła kobieta!? No i ten Przystanek Woodstck…”

„…ludzie nie wiedzą ile faktycznie złego i deprawacji młodzieży przy tej okazji pan Owsiak stara się zrobić. I robi to.”

„Ja tak krótko na temat pana Owsiaka. Dla mnie jest to niestety fundacja zła, która daje bardzo zły przykład i do tego utrzymuje Krisznę, tą sektę.”

Komisja hazardowa działa już od końca zeszłego roku. W listopadzie 2009 wybrano skład i powołano do życia nowe parlamentarne ciało śledcze. Od czasów komisji ds. Afery Rywina, która zatopiła okręt „żelaznego kanclerza” Millera i dodała skrzydeł PiS-owi (głównie za sprawą posła śledczego Ziobry), dzisiejsza komisja jest zdecydowanie najbardziej interesującym organem powołanym przez posłów do wyjaśnienia jakiejś sprawy. Dlatego też nie mogę już dłużej na ten temat milczeć.

Dzieje komisji hazardowej są zawiłe – Sejm najpierw zadecydował, że zasiądzie w niej 7 posłów – 3 z PO: Jarosław Urbaniak, Sławomir Neumann i Mirosław Sekuła; dwóch z PiS-u: Beata Kempa i Zbigniew Wassermann i po jednym z SLD (Bartosz Arłukowicz) i PSL (Franciszek Stefaniuk).

PO – główny podejrzany w aferze – zyskał więc najliczniejszą reprezentację w komisji. Jeśli dodać do tego pana Stefaniuka z koalicyjnego PSL-u wyjdzie na to, że korupcję i prawdopodobieństwo układania się z mafią rząd wyjaśni we własnym gronie. Jest to swoiste spełnienie marzeń każdego kryminalisty - jaki oskarżony nie chciałby stanąć przed sądem złożonym ze swojej żony, dzieci i rodziców?

Jednak Platforma okazała się nawet przy tak sprzyjającym składzie komisji zupełnie nieudolna. Zdecydowała się iść na wojnę z całą opozycją, próbując – zamiast zająć się cmentarnymi dyskusjami Chlebowskiego – badać losy ustawy hazardowej we wszystkich poprzednich rządach. Zamiast spróbować pokazać się jako uczciwa partia, która sama tępi zło we własnych szeregach, zdecydowano się wyrzucić posłankę Kempę i posła Wassermanna. Pojawiły się rozdźwięki w partii. Schetyna, urażony swoją degradacją do roli szefa klubu Platformy Obywatelskiej, coraz bardziej odcina się od Tuska i występuje przeciwko niemu. Krytykuje decyzje premiera, podejmuje działania na własną rękę. Widać coraz większy dysonans pomiędzy „Nowym Dworem” Tuska, a jego starymi pobratymcami.

„PO się ośmiesza, próbuje zamieść sprawę pod dywan!” – takie wypowiedzi coraz częściej słychać na polskich ulicach, w autobusach i wieczornych pubach. Cała sprawa dobitnie pokazuje niski poziom intelektualny reprezentantów Platformy.

Chociażby ostatni przykład – członkowie Komisji Hazardowej zastanawiali się, czy posłanka Kempa jest prawnikiem. Kwestię wykształcenia Kempy podjęli posłowie PO, którzy chcieli wykazać brak jej merytorycznego przygotowania do analizy sprawy hazardowej. Zastawili jednak pułapkę na samych siebie. Wykształcenie posłów jest bowiem bardzo interesującym tematem, zwłaszcza gdy posłowie zaczynają szydzić z tytułu magistra prawa administracyjnego. Dlatego postanowiłem przyjrzeć się bliżej tej materii i przekonać się jak wyedukowani są posłowie śledczy, którzy muszą zapoznać się, zrozumieć i przeanalizować stosy aktów prawnych i dokumentów.

Zacznijmy od PiS-u: posłanka Kempa jest magistrem prawa administracyjnego. Wassermann jest magistrem prawa.

Najliczniejsza grupa w komisji – posłowie PO – wydaje się już być nieco mniej przygotowana: przewodniczący Sekuła jest magistrem inżynierem CHEMII; bardzo aktywny poseł Urbaniak jest magistrem FILOZOFII, skończył też zarządzanie (co ciekawe, jako zawód podaje „ekonomista”); natomiast Sławomir Neumann ma licencjata z prywatnej uczelni – Wyższej Szkoły Bankowej na wydziale bankowości, uzyskał też tytuł magistra EKONOMII.

Komisyjne przystawki prześwietlimy wspólnie. Bartosz Arłukowicz z SLD to lekarz pediatra, zwycięzca reality-show „Agent”; natomiast Franciszek Jerzy Stefaniuk z PSL… skończył liceum.

Widać więc wyraźnie, że w komisji hazardowej mamy 7 osób, z czego 5 to hołota nie mająca bladego pojęcia o materii prawa z akademickiego punktu widzenia. Jedyne dwie osoby, które ukończyły studia prawnicze, próbowano wyrzucić ze składu komisji. W mediach coraz częściej można usłyszeć komentarze ćwierć inteligentnych publicystów i tzw. ekspertów, w których ci ludzie twierdzą, że PiS nie ma posłów merytorycznie przygotowanych do obrad komisji śledczej. Mówi się o krótkiej ławce rezerwowej Kaczyńskiego i o brakach personalnych.

Na litość! Po lekturze mojego bloga można jednoznacznie stwierdzić, że (łagodnie rzecz ujmując) sympatykiem PiS-u i braci mniejszych nie jestem, jednak bez przesady. Jeśli krytykować, to konkretnie, a nie biadolić bez sensu, ładu i składu, byle tylko dowalić Kaczyńskim (bo to ciągle jeszcze jest modne w „Szkle kontaktowym”). Jeśli mamy już piętnować kogoś za wykształcenie, czy brak odpowiedniego przygotowania do partycypacji w pracach komisji, to do wyboru mamy licealistę, filozofa, chemika, ekonomistę i lekarza pediatrę z reality-show. A jedyne dwie osoby z tego grona posiadające wykształcenie prawnicze proponuję zostawić w spokoju…